ลูกสาว ติดแฟนมาก
มีเรื่องจะปรึกษาเพื่อนๆค่ะ มี ลูกสาว กับแฟนเก่า 1 คน อายุ 14 ปี เราให้แม่ของเราเลี้ยงค่ะ คุณยายเลี้ยงอย่างดี อยากได้อะไรก็หาให้ เป็นเด็กดี เรียนดี ทุกอย่างดีหมดหน้าตาสวยด้วยนะคะ พอขึ้น ม.2 นิสัยเริ่มเปลี่ยนเริ่มเถียงยาย อ๋อ!!เราลืมบอกไปเราแต่งงานใหม่แล้วย้ายมาอยู่ตจว.กับแฟนมี ลูกสาว อีก1คนค่ะ) เริ่มมีแฟนติดแฟน เราก็เคยคุยกับบ้านเด็กผู้ชายคนนั้นแล้วนะคะ ว่าให้คบได้แต่ช่วยดูๆให้ด้วย
แต่นิสัยของ ลูกสาว ก็ไม่ดีขึ้นเลย ออกนอกบ้านไปเที่ยวกับแฟนกลับ4-5 ทุ่มทุกวัน แต่ไปรร.ตามปกติทุกวัน ถ้าป่วยวันไหนก็หยุดแต่ไม่บ่อยค่ะ มันเป็นแบบนี้เรื่อยมาจนถึงจุดแตกหักของตากับยาย เพราะเมื่อ3วันก่อน ลูกสาว ไม่กลับบ้าน ยายโทรตาม แม่โทรตาม ทั้งบ้านไม่ได้หลับได้นอน ตัวแม่อยู่ ตจว.ต้องรีบขับรถมาดูลูก
สรุป!! คุณตาตัดสินใจไม่ให้หลานสาวอยู่ร่วมบ้าน เราคนเป็นแม่เสียใจมาก แต่เราไม่อยากพูดหรือขอร้อง ซึ่งในขณะนั้นยายไม่มีสิทธิพูดอะไรได้(ยายรักหลานมาก) คุณยายเลยตัดสินใจให้หลานไปอยู่กับน้องสาวเรา ซึ่งน้องสาวเราก็มีลูก4คน แต่ก็สนิทกับ ลูกสาว เราทั้งหมดเพราะทุกคนโตมาด้วยกัน อยู่รร.เดียวกัน เราได้โทรไปพูดคุยกับแฟน ลูกสาว ว่าไม่ให้รับน้องไปไหนนะ มาหาได้แต่ไม่ให้ออกไปด้วยกัน
คืนแรกที่ไปนอนบ้านน้องสาว ลูกสาว เราแชทมาว่าไม่อยากอยู่ ไม่อยากอยู่บ้านน้องสาวเรา แชทมาคุย เราเลยบอกว่าไม่ได้ต้องอดทน ดัดนิสัย รอตาหายโกรธก่อน เราได้แต่ปลอบ ลูกสาว เรา เราไม่รู้จะทำอย่างไรดี ให้มาอยู่ด้วยกับเราก็ไม่มา ทางบ้านแฟนเรารัก ลูกสาว เราด้วย ส่วนแฟนเราไม่มีปัญหาเลย เป็นคนดีมาก แต่ ลูกสาว เราก็ไม่มา ทั้งๆที่ตอนเด็กๆปิดเทอมจะมาทุกครั้ง พอโตมาไม่อยากมา โทรหาเราก็แค่ขอเงิน เราต้องทำยังค่ะ ใครมีประสบการณ์ลูกเป็นวัยรุ่น ช่วยชี้แนะ แนะนำเราหน่อยนะคะ
และคุณแม่ยังได้ยืนยันอีกว่าไม่ใช่การทอดทิ้งลูก แต่เป็นเพราะเด็กไม่สมัครใจไปอยู่กับครอบครัวใหม่
ที่ผ่านมาพยายามพูดคุยกันแบบเพื่อน แต่ทุกสิ่งทุกอย่างก็มาพังทลายลง..
เพียงเพราะลูกไม่ยอมกลับบ้าน ในวัยเพียงแค่ 14 ปี จนนำมาซึ่งความทุกข์ทรมานแก่ทุกๆฝ่าย ขอเป็นกำลังใจให้แก่คุณแม่คนเก่งคนนี้ และอีกหลายๆครอบครัวที่กำลังประสบปัญหาเดียวกันอยู่ ในเมื่อจิตใจคนเรายากแท้หยั่งถึง ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าตัวของตัวเองว่าต้องการอะไร กำลังใจ การยอมรับ การเชื่อใจ และการให้โอกาส" จึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับคนที่ทำผิดพลาด โดยเฉพาะถ้าคนคนนั้น..คือคนที่คุณรัก
0 comments:
แสดงความคิดเห็น